Er gaat iets voorbij –
populieren luisteren
in voornaam ruisen

_____

Opm.

Een foto kan, een schilderij als je goed kunt schilderen. Of een gedichtje, soms. Maar je kunt er de vinger niet op leggen. Het raakt even aan, even maar. Er is een aanraking, een trilling, een geroerd worden, een huivering misschien.

Is het de wind? De wind is het niet.

Is het de zomer? De zomer is het niet.

Is het mijn leven? Mijn leven is het niet.

Is het de tijd? De tijd is het niet.

Word ik geroepen? Dan niet met mijn mensennaam maar met mijn oorspronkelijke, die ik vergeten was en toch herken.  

Ik luister met de bomen, en buig met het gras.

Ik rijd op de wolken door het water, in het licht.

Ik rimpel met de golfjes, dein mee als een lelieblad.

Er is dit een onuitsprekelijk geluk.