Notenkraker (Nucifraga caryocatactes) | foto Tijmen Majoor

Ongeveer een maand geleden schreef ik al over het neefje van de Vlaamse gaai, de notenkraker, die toen nog heel af en toe werd gezien (Pest, 7 oktober). De nogal flauwe aanleiding was dat er in Den Haag maar geen noten werden gekraakt over de begroting. Nu worden er al zo’n 250 Nucifraga ’s  gerapporteerd, vooral in Drenthe. Dit heeft de kraking der politieke noten echter geenszins bevorderd.

Ook dit is weer een erg flepse opmerking, al durf ik staande te houden dat buitenlucht heel goed is voor politici. Dit brengt kleur op de wangen en geeft zuurstof in de vergaderruimten. Mogelijk zelfs in de schatkist. Is dit zo? Ja, dit is zo. Vogels malen niet om fiscale voordeeltjes voor enkelingen, die zoeken eetbaarheden. En bij de verdeling der centjes is het precies dat waar het uiteindelijk altijd om gaat. Politiek is niks anders dan beslissen of dat eerlijk gebeurt.

Boswachters hebben ’t er intussen druk mee de toestroom van  belangstellenden voor de invasieve notenkraker op de paden en uit de heide te houden, meldt Natuurmonumenten. Hier is iets geks aan de hand. Als je de berichten mag geloven gaat de interesse voor de natuur zo ver dat men elkaar met telescoopkijkers de hersens klieft om het dispuut te beslechten of daarmee zo-even een diksnavelige notenkraker was gespot, dan wel de dunsnavelige. Daarover hoor je ze in Den Haag nou nooit.

Waarom toch werd ik eergistermiddag door Natuurmonumenten gebeld wegens ondertekening ener petitie aangaande natuurbehoud met de vraag of ik lid wilde worden? ‘Mijn vrouw is al lid,’ zei ik naar waarheid. ‘Ja, maar hoe meer leden hoe beter, ‘zei de man, ‘een miljoen moet lukken voor de Kerst. Dan houden ze daar in Den Haag wel rekening met ons.’ Zou het?

De Europese Commissie heeft aangekondigd de twee belangrijkste natuurbeschermingswetten te willen afzwakken. Het gaat om de Vogelrichtlijn uit 1979 en de Habitatrichtlijn uit 1992, de ankers voor verstandig natuurbeleid. Het gaat niet alleen om vogels maar ook om bijvoorbeeld de kwaliteit van water, ons hele natuurlijke milieu dus. Maar kennelijk frustreren die richtlijnen ‘de economische ontwikkeling’ van ons deel van de wereld. Meer dan een miljoen Europese burgers hebben eind oktober hun zorgen hierover bij de Commissie kenbaar gemaakt. Mijn handtekening zat daarbij. Ook daarover gaan de beraadslagingen in Den Haag niet. Het onderwerp Zorg voor de Natuur ontbreekt op iedere agenda.

Het belang van de natuur afmeten aan het aantal twitchers, dat zijn die lui met die telescopen, of het aantal leden, is een kruidenierachtige insteek die haar werkelijke en levende belang niet verder helpt. Om dat te zien moet je naar buiten. Misschien scharrelt er een notenkraker in de hazelaar. Of bij de notenboom.

Wie wat bewaart . . .  | foto Natuurmonumenten