Aalscholvers | foto Geert Sines

Het Al omvattend

staan aalscholvers in de zon

vleugels te drogen

_____

Opm.

Mijn vrouw vindt dat ik te veel uit boeken klets. Spinoza? Brr! Zij wil ‘eruit’. Voor mij zou dat ook beter zijn, meent zij, ‘eruit’. Dat ik iedere dag probeer uit het moeras op te stijgen ziet zij niet zo. Dat ‘moeras’ is beeldspraak. Ik bedoel de boeren die moord en brand schreeuwen terwijl hun akkers en weilanden er ontzield bij liggen. Geen leeuwerik zingt er meer. Ik bedoel al die bosbanden. Ik bedoel de boekenmarkt in Kyiv die door Poetin ’s wrok weggevaagd is. Alles moet van hem in de fik. Ik bedoel alle doden. Ik bedoel Gaza, waarover de hele wereld is gaan zwijgen. Ik bedoel de ravage die Poetin ’s  roskapselige ambtgenoot in de hele wereld aanricht. De beeldspraak is gebrekkig. Maar het moeras zuigt.

Schrijf over de vogels, ried mij een vriend. Maar dit is de stilste maand in de vogelwereld. Langs de boomsingel voor ons huis racen kinderen over het fietspad om op tijd te zijn, voor de schoolbel gaat. Een moeder roept haar zoontje toe RECHTS!  te houden. UILSKUIKEN!  Zijn zusje in de bakfiets schrikt zich het apenzuur. De kraaien ook.

In arren moede zoek ik vertroosting in mijn vogel-haiku. Bij de A van Aalscholver ga ik al onderuit. Het Al omvattend? Ju ju, wat een hoogmoed. Ooit was het mij misschien allemaal heel duidelijk maar vanmorgen zie ik een verdrietige heraldieke adelaar die ook maar wat probeert. Hij zal wel moeten want hij is zeiknat. Een evolutionaire misser, andere zwemvogels hebben gewoon vet.

Maar die haiku is toch wel aardig gelukt? zegt mijn vrouw als ze mij misnoegd ziet ploeteren. Hmm. Wat gisteren wijsheid leek is vandaag geraaskal.

Gebenedijd? Hield ik mijzelf gisteren voor ‘gezegend’? Ik wou dat ik wat meer vet had.

Ik ga vandaag maar eens mijn vleugels in de wind hangen. Die vleugels  is beeldspraak. Maar ik bedoel de echte wind. En de echte zon.