
Cmentarz Rakowicki, Krakau, Polen
NIETS CADEAU
Niets cadeau gekregen, alles te leen.
Tot over mijn oren in de schulden
zal ik met mezelf
voor mezelf moeten betalen,
mijn leven voor mijn leven geven.
Het is nu eenmaal zo geregeld
dat het hart terug moet
en de lever terug moet
en elke vinger afzonderlijk.
Te laat om het contract te verbreken.
De schulden moeten worden geïnd,
het vel over de oren gehaald.
Op de wereld loop ik rond
in de menigte van andere schuldenaren.
Sommigen zijn verplicht
hun vleugels af te betalen.
Anderen moeten of ze willen of niet
hun blaadjes afrekenen.
Aan de debetzijde
staat elk weefsel in ons.
Geen wimpertje, geen steeltje
mogen we voorgoed behouden.
De lijst is uitputtend
en het ziet er naar uit
dat we niet zullen overhouden.
Ik kan me niet herinneren
waar, wanneer en waarom
ik zo’n rekening heb laten openen.
Het protest daartegen
noemen we de ziel.
En dat is het enige
wat niet op de lijst staat.
Wisława Szymborska, Einde en begin, 1993 (Vert. Gerard Rasch)
_____
Opm.
De Poolse dichteres Wisława Szymborska leefde van 1923 tot 2012. Bij leven waren haar bijzondere kenmerken ‘geestdrift en vertwijfeling’. Dat schreef zij zelf in het gedicht HEMEL.
Mijn moeder leefde van 1921 tot 2014. Zij waren tijdgenoten. Bij mijn weten heeft zij nooit gedicht, laat staan over haar kenmerken. Kiesheidshalve noem ik die niet.
Van de kunstenaar wordt verondersteld dat die de sterfelijkheid in het kunstwerk overstijgt. Nou ja, sommigen menen dat.
Voor het graf van Szymborska moet je naar Krakau, voor haar gedichten naar de boekhandel. Om toeloop te voorkomen geef ik niet de locatie van het graf van mijn moeder. Gedichten van haar hand zoekt men vergeefs.
Nog twee opmerkingen. 1. Wie is er nu doder? Of, van de andere kant bezien: wie is er nu onsterfelijker? En 2. Wat een geweldig woord: ‘ziel’! In het Pools is dat dusza. Dat woord bestond daar ook al voor Szymborska begon te dichten, net als ziel.
[PS. Het gedicht NIETS CADEAU las ik voor bij de uitvaart van mijn moeder.]
Plaats een reactie