Waddenzee | foto Ecomare

W a d

Hij leunt met meeuwen op de wind.
Met wulpen fluit hij liederen
de nachten door; tussen de wolken
goochelt hij met golven licht.
Lichtzinnig schept hij overvloed
de hemel uit en rimpelt met het zand.
Hij scharrelt met de krabbetjes
en ligt bemosseld als het strand.
Hij waaiert met plevieren
en plooit met horizonnen;
hij murmelt ebbelijnen voor
en moermelt met de vissen.

hier rust hij met de wateren
en deint met het getij
dat heel en al bevat

hier waart en wemelt hij
en mijmert zomaar wat:
de Alom-Onbegonnene

_____

Opm.

Of ik zelf ook wel eens wat schreef, wilden leerlingen weten toen ik nog voor de klas stond. Misschien wilden ze bewijs dat wat ik hen over de poëzie probeerde bij te brengen voor mij iets levends was. En niet alleen een instrument ter geestelijke marteling. Waarin ze wat betreft de zielloosheid van het algehele curriculum mogelijk gelijk zouden kunnen hebben.

Ik liet hen dit gedicht lezen, dat ik had geschreven toen ik nog aan het wad woonde en niemand rekenschap hoefde af te leggen over mijn dwalen langs eb en vloed.

Hoe ik dat deed, dat leunen op de wind. Wat die liederen dan wel waren. En ‘ebbelijnen’. Leg dat maar eens uit aan kinderen die niet weten hoe een wulp klinkt. Of een tureluurtje. ‘Moeten wij dat weten voor de toets?’ Ik vond het zelf al moeilijk een vlucht pleviertjes van strandlopers te onderscheiden. De laatste regel gaf zelfs de meest amuzische onder hen stof tot nadenken. ‘Bedoelt u ‘God’? 

Maar van ‘God’ weet ik niks. Wel dat het wad iedere dag, ieder getij, ieder uur weer anders was. En dat er geen beginnen aan was dat eindeloze spel van lucht en water, van wolken en weerspiegelingen, van al die vogels daarboven en al die dieren daarin in een paar regeltjes taal te fixeren. Ik hoopte maar dat een enkeling mijn wanhoop toch begreep.

_____

Vanmorgen las ik dat de Unesco eind deze maand een beslissing neemt of de Waddenzee nog Werelderfgoed kan blijven. Het is het vierde jaar op rij dat dit vraagstuk geagendeerd staat. De toets gaat over de inspanningen die overheden zich hebben getroost menselijke activiteit terug te dringen: visserij, toerisme, scheepvaart, gas- en zoutwinning, kabels en andere militaire verstoringen. Zal men oordelen dat het genoeg is? Of belanden die bruine borden met de ronkende tekst UNESCO Werelderfgoed Waddenzee op de schroothoop? Voor wie zijn die borden eigenlijk bedoeld?

Foto https://sijmenhendriks.com/2023/09/30/werelderfgoed-waddenzee/