Wolf (Canis lupis lupis) | foto Ingrid Boll / Zoom.nl

Afgelopen woensdag debatteerde de Tweede Kamer over de wolf. Dat was me wat. De vlokken kamerjassenvacht vlogen in het rond. Daarna lagen er twintig emoties huilend in het rond.

Wie eenmaal een roedel wolven heeft horen huilen, vergeet dat nooit meer. Daarvoor hoef je niet meer helemaal naar de Karpaten, de Abruzzen of de Pyreneeën. Ook op de Veluwe en in Drenthe zijn ze nu wel eens te horen: https://www.youtube.com/shorts/i9OEB4qzxaU?feature=share.

Huilen is niet het goede woord, zingen is misschien een beter. Wolven stemmen hun vocalises op elkaar af. Ze harmoniëren. Ze variëren, zingen tweede en derde stem. Of vierde. Er is een gemeenschappelijke grondtoon die zij alleen kennen. Uit welke diepte die opwelt weet niemand.

De vergaderzaal van de Tweede Kamer is een naar hok. Je kunt er de lucht niet zien, de wind niet voelen. Je zou er je hond of kat niet in willen achterlaten, nog niet voor een nachtje. Misschien dat daarom de Kamerleden zulke akelige geluiden maakten. Woensdag ging het dus over wolven. Of eigenlijk ging het niet over wolven want over de echte wolven had bijna niemand iets zinnigs te zeggen. En wat er wel over hen gezegd werd strookte niet met wat we feitelijk over wolven weten. Misschien staan wolven wel te ver van onze volksvertegenwoordigers. Wetenschap ook. ‘We gaan toch zeker niet handelen vanuit wat de wetenschap is komen te weten? Dan hoeven we toch helemaal niet te debatteren?’ Dit verzin ik niet. Zelfs Roodkapje verzon dit niet, maar die kwam ook niet uit Volendam.

Nu even wat andere feiten. Er zijn in Nederland plus of min 1,8 miljoen honden (Canis lupus familiaris). In ieder vijfde huis van de straat is dus een hond te vinden. Nou ja, er zijn natuurlijk ook mensen met meer dan één hond. Later rekenen we dat nog wel eens precies uit want als het om feiten gaat komt het eropaan. Dit in verband met hoofdelijke aansprakelijkheid en dergelijke.

Die plusminus 1,8 miljoen honden zijn betrokken bij plusminus 150.000 geregistreerde bijtincidenten ’s jaarlijks. 40.000 zijn dermate ernstig dat medische verzorging wenselijk is. Het kunnen er ook meer zijn maar het zijn in elk geval mensen of mensjes van vlees en bloed. Want anders is hechten natuurlijk niet nodig, of een prik tegen tetanus of hondsdolheid.

Er zijn in Nederland plus of min 3 miljoen katten (Felis catus), de wilde katten (Felis silvestris) niet meegerekend. Achter iedere vierde deur in de straat is dus een huiskat te vinden. Die plusminus 3 miljoen katten vangen plusminus 100 miljoen prooidieren ’s jaarlijks. Nu wordt de rekenarij pas echt ingewikkeld, want schatten. Ik bedoel de cijfers.

Hoeveel vogels zijn dat wel niet? Vogelbescherming Nederland presenteert getallen tussen minimaal 14,6 en 38,3 miljoen vogeltjes. Maar het kunnen er makkelijk veel meer zijn. In elk geval, het gaat om vrije vogels.

Ik ga niet verzinnen hoe het er in de vergaderzaal der Tweede Kamer aan toe zal gaan als het er echt om gaat, om het klimaat en zo. Erg gerust ben ik er niet op. De huidige regering zegt daar ook al niks over.