
The Odyssey (2026) van Christopher Nolan duurt precies twee voetbalwedstrijden lang. Ik moet eerlijk zijn: 173 minuten. Maar om mijn punt te maken smokkel ik die 7 minuten er maar even bij, bij het WK gaat het er ten slotte ook niet altijd even eerlijk aan toe. Ik voorspel dat in de Directors Cut de speelduur van de film exact 180 minuten zal bedragen. Dat ik verder niks van voetbal afweet deert niks want veel recensenten weten ook weinig of niks van literatuur terwijl ze daar toch vrijmoedig hun meningen over spuien. Over wat er in die 7 minuten wel opgenomen maar niet vertoonde scenes te zien zal zijn durf ik niet te speculeren. Ik wou het eenvoudig houden.
Wedstrijden worden ‘voorbeschouwd’, om de spanning op te bouwen Dan volgt het eigenlijke spelletje (90 minuten) waarin er van alles door je lijf giert. Dan de ‘nabeschouwing’, als het goed is om weer in de gewone wereld te belanden. Voor één spelletje moet je al gauw een volle avond reserveren. ‘Avond’ moet je ruimhartig opvatten, niet vanwege het tijdsverschil met Amerika maar vanwege de veelheid der meningen die allemaal eerlijk aan bod mogen komen. Dat kan dus ook makkelijk een week duren. Of een maand.
Welnu. Van de ‘voorbeschouwing’ van The Odyssey vond ik die van Elon Musk by far het interessantst. Die had in mei alleen nog maar de trailer gezien maar beweerde toch al schuimbekkend dat Noland met zijn verfilming van het verhaaltje over die antieke Griekse zwerver op het graf van Homeros zou hebben gepist. Hoe zijn argumentatie precies in elkaar steekt weet ik alleen uit tweede hand want voor de eerste hand moet je op X. Ik speel liever op een ander bord. Niettemin: weet Musk waar dat graf van Homeros is?
Dat zou nog eens nieuws zijn want toen Socrates, Plato en Aristoteles nog rond liepen te filosoferen over het Goede, het Ware, en het Schone vroeg men zich al af of die Homeros wel een mens van vlees en bloed was! Ik bedoel, iemand met een sofinummer, een gezin misschien, belastingplichtig, wel of niet van voetbal houdend, of kickboksen desnoods, etc., kortom iemand aan wie je ook gewoon kon vragen wat – ie nou toch met dat epos voor had. Musk weet het. Naar verluidt ging Homeros al een tijdje geleden dood en dus moet Musk wel toegang hebben tot de Hades want anders kan hij toch niet weten wat Homeros in z’n kop had? Wel een beetje kinderachtig van Musk dat hij dat er niet eerlijk bij vertelt. Dat is net zoiets de uitslag van de finale morgen voorspellen, ‘omdat de goden dat zo willen’. Appearently Mars, mister Musk?
Mijn vergelijking van een film met een potje voetbal is misschien wat flauw maar dat geeft beide onderwerpen misschien wat lucht. Zelfs de meest fervente cinefielen of liefhebbers van het balspelletje zullen beamen dat nóch voetbal – wat toch vaak gelijkgesteld wordt met oorlog – nóch een re-enactment van een oorlog van lang geleden ook maar iets verandert aan de echte oorlogen die nu woeden. Maar nu word ik zwaarwichtig.
Als ik het allemaal goed begrijp bedoelde Nolan met zijn film helemaal geen moreel kompas te bieden voor onze verscheurde wereld. The Odyssey geeft weliswaar genoeg stof tot contemplatie, maar ik ben nog maar net begonnen met de voorbeschouwing.
Als ik het verder goed begrijp bedoelt Musk dat wel, anders schuimbekte hij niet zo. Misschien vindt hij genoeg gelijkgestemden om zijn morele code eens uit te proberen op de planeet die genoemd is naar de god zijn kennelijke voorkeur: Mars. Dat is nog een hele reis.
Plaats een reactie