Fossiel van een archaeopteryx | foto EPA

Tussen baarlijke nonsens en kwalijke praat zit soms toch een opmerking die de moeite van het overwegen waard is. Het geachte Kamerlid dat gisteren tijdens zijn spreekbeurt bij het Stikstofdebat mede-Kamerleden uitmaakte voor ezels had zich even daarvoor retorisch afgevraagd of het de natuurbeschermers er soms om te doen was de dodo te herintroduceren. Allicht hoopte hij op mee-honende bijval na zijn gemakzuchtige sneer. Maar ik stelde mij al voor dat in de plenaire zaal vergaderd zou worden door mensen die het zo goed bedoelen met de natuur. Dat zou me nog eens een pandemonium geven! Het lopende debat zou er even vreedzaam bij afsteken als het gekoer van duiven bij het krijsen der meeuwen als die een lekker hapje hebben ontdekt.

Waarom de dodo er niet meer is weten we allemaal. De mens hè? Dat de dodo weer teruggefokt zou kunnen worden weet nog niet iedereen. Maar ja, CRISPR-Cas hè? Dat ligt niet naast de paprikachips of de drumsticks. Met de inzichten in Clustered Regularly Interspaced Palindromic Repeats is er een hoop mogelijk. Dat is duur, maar het kan. En als het kan doen we het. En als we het gedaan hebben zien we daarna wel verder.

De theorie is dat alle vogels afstammen van de dinosauriërs. In een boek over doodgewone kippen las ik hoe dat zit. (Sally Coulthard, Fowl Play / Kroniek van de kip (2022)). De hele Gelderse Vallei zit feitelijk vol met nakomelingen van dino’s.  Het is maar een kwestie van tijd of je loopt op de Veluwe een Tyrannosaurus rex tegen het lijf. Weer eens iets anders dan een wolf. Enfin, dit is flauw, maar ik bedoelde alleen maar een mogelijk beeld op te roepen van een vergadering met louter natuurbeschermers.

Vóór dat de geachte afgevaardigde over die dodo’s begon, merkte hij nog quasifilosofisch op dat alles in de natuur nou eenmaal verandert. Er kwamen dus ook dieren bij. Die opmerking over de vastgestelde toename van ezels was toen ‘een inkoppertje’. Dat is een term uit de voetbalwereld begrijp ik. Zoals ik nu ook begrijp hoe de verkoop van drumsticks de laatste weken spectaculair heeft kunnen stijgen. Dit is ook flauw, ik weet het, maar je moet wat als je met onzin van doen hebt.

De natuur verandert, inderdaad. Ik zie het iedere dag. Ik merk het op als ik terugdenk aan de zomerdagen uit mijn jeugd en ik leeuweriken boven de velden hoorde jubelen. Aan het voorjaar als de grutto’s weer massaal riepen, en grote groepen ganzen gakkend naar het noorden trokken om daar te gaan broeden. Of in het najaar, als ze terugkwamen.

Die afgevaardigde had wel gelijk maar het verschil tussen mij en hem is dat het hem koud laat. Vermoedelijk loopt hij alleen warm voor drumsticks.

Dit voorjaar viel het ons weer op hoe ontzaglijk veel grauwe ganzen er in het Waterland zitten. En ieder ganzenpaar had al pullen. Wie had dat ooit kunnen denken? Nog maar twintig, dertig jaar geleden broedde er hier geen één. Zolang boeren hun weilanden met Engels raaigras inzaaien zullen die ganzen hier blijven. Terwijl volgens opgave van BIJ12 die grauwe ganzen verreweg de grootste schadepost aan de gewassen vormen. Maar moet ik het nu over baten en kosten, over schade of nut hebben?

Zeker, de natuur verandert. Ik wou het ook niet Carson’s Silent Spring hebben. Maar dit:

en later hoorde ik de vleugels

van ganzen in de hemel

hoorde ik hoe stil en leeg

het aan het worden was