Het volgende gedicht deed mij gisteren naar adem happen:

Het is je enige zoon.
Je verdediger, je helper en vriend.
Hij komt uit het station, zonder benen.
Hij omhelst je, zonder armen.
Hij vult een glas, zonder bodem.
Hij kijkt rond in de kelder, zonder ogen.
En zegt: Het was oorlog en ik heb hem verloren.

_____

Opm.

• Hoeveel context heb je nodig om iets van dit gedicht te snappen?

Opm. 2

• https://nos.nl/artikel/2588765-anti-oorlogspoezie-geeft-russen-een-gevoel-van-verbondenheid

Opm. 3

• Wat is ‘het’ in Het kan wel?
• Wie zei dat ‘het’ niet kon?
• Waarom kon ‘het’ eerst niet?

Opm. 4

• Kunnen de ramen weer open?