De eerste merel | haiku

                Steeds weer luisterend
                merelt de éérste merel!
                binnenste buiten

(Ik wilde over iets heel anders beginnen, iets over mijn narrigheid van gisteren, dat dat geen pas gaf, iets over het werk van Jan Mankes dat wij gisteren zagen, en dat die stille eenvoud na een eeuw van oorlogen nog steeds leeft en tot mij spreekt, en dat van mijn opstand tegen de schreeuwlelijken van deze tijd ook alleen maar narigheid komt, en dat die wethouders . . . , en dat . . . , en dat . . . , toen ik buiten opeens een merel hoorde, de éérste van dit jaar, die begon, en luisterde, en herbegon, en weer luisterde, en ik weer leeg werd, en toen weer vol stroomde, en ik in luisteren, alleen maar luisteren, luisteren, luister . . . )