Naar verluidt gaat Donald J. Trump eind april voor het eerst naar The White House Correspondent’s Dinner. Ik ga niet speculeren waarom want Trump is daar zelf duidelijk genoeg over. Hij beschouwt de uitnodiging als een eindelijke erkenning, namelijk ‘dat ik werkelijk een van de grootste presidenten in de geschiedenis van ons land ben, de G.O.A.T.’,  schrijft hij op Truth Social.

Ik voel mij niet geroepen om Trump te beledigen. Hij is zelf allicht als Greatest Of All Time daartoe de eerst aangewezene. Wat mij dwarszit is dat het acroniem g.o.a.t. een belediging is voor de geit. Dat is niet om te lachen.

Het probleem is niet eens zozeer dat Trump dit van zichzelf vindt. Ik vind ook wel eens iets van mijzelf. Dat zijn kleinigheidjes. Een groter probleem is dat zovelen hem ieder moment van de dag in die grootheidswaan stijven en hem de macht toestaan die men veronderstelt bij een president te horen. Of die hij zichzelf toe-eigent. Dat is de grotigheid, de Grote Geit. Hier wordt het al aardig ingewikkeld maar ja, dat is politiek. Ik vind het bordspel go ook erg ingewikkeld. Nochtans hoef ik het niet te spelen.

Het wezenlijke probleem is dat de geit er niets van kan zeggen. Trump zal slechts gemekker horen. Ik kan nu wel gaan argumenteren waarom Trump er zeer verkeerd aan doet zichzelf g.o.a.t. te noemen, en jij-bakken dat hij zelf mekkert, de geit zal hij niet verstaan.

Het probleem zit niet in taal. Taal verhult alleen het werkelijke probleem. Is dat zo? Ja, dat is zo. Neem een schilderij van een geit, bijvoorbeeld een van Jan Mankes. Jan Mankes verstond geiten, kijk maar:

Jan Mankes, De oude geit, 1912

Stel nu eens de vraag wat die geit te zeggen heeft. Niks natuurlijk want het is een schilderij en ‘schilderijen praten niet’. Ook is het maar een ouwe sik.

Let wel, het gaat er niet om of het een mooi schilderij is. Of goed getroffen. Het gaat erom wat het schilderij oproept. Ik beweer niet per se dat dat deernis moet zijn maar ’t zal daar toch wel dicht in de buurt komen. Mensen- of geitentaal schieten deerlijk te kort om uit te drukken wat het is. Maar dat is waar het om gaat.

Zo, en nu naar de echte dieren, de echte natuur. Vort met de geit, de lente in!