Jonge kwakreiger | foto Adri de Groot

De foto toont een kwak, een jónge kwak nog. Een juveniele kwak zeggen vogelaars onder elkaar maar ’t is niks om duur te doen.  Als hij ongeveer drie jaar is  verliest hij het gespikkelde jeugdkleed en krijgt hij een volledig grijs bovenkleed met een zwarte mantel. Die rode ogen houdt- ie: daarmee kan -ie goed in het donker kijken.

Hij schijnt ook wel nachtreiger genoemd te worden omdat hij vooral ’s nachts actief is. Een kleine reiger dus en als je even goed kijkt zie je dat meteen. Zijn Latijnse naam (Nycticorax nycticorax) betekent overigens nachtraaf. Die werd ‘m ooit gegeven vanwege zijn luide  “kro-AAk!“. Er waren toen veel meer raven.

De kwak leidt een tamelijk geheimzinnig leven dat zich vooral in de duisternis afspeelt. Vind ‘m dan maar eens. Toch hebben veel mensen ‘m gezien: hij broedt namelijk in Artis, niet in een kooi gelukkig en ook niet aan een touwtje. Ze kunnen dus ook wel door de stad zwerven, en dat doen ze ook. Dán kun je hem dus zomaar tegenkomen.

Ik kreeg de foto in mijn mailbox omdat ik geabonneerd ben op de vogeldagboeken van Adri de Groot (https://www.vogeldagboek.nl/). Anders zou ik dit allemaal niet zo gauw weten. Hij meldt ook nog de opname gemaakt te hebben bij Avifauna, Leiden. Daar zal-ie dan wel ontsnapt zijn.

Over reigers valt veel te vertellen, er zijn hier wel negen verschillende ondersoorten, maar vandaag intrigeert mij de vraag waarom de kwak nooit het Journaal haalt. Van de kwak worden namelijk ook zo’n 50 broedgevallen per jaar gemeld. Precies evenveel dus als van die zeearend van gisteren.

Als ik zo’n beetje mijn best doe dan kan ik ook wel de overwegingen op de redactie bedenken waarom de ene wel en de andere niet. Alleen spektakel mag op het nieuws. En die kwakken zitten daar al sinds mensenheugenis onopvallend kwak te wezen. Nou ja, van dat “kro-AAk!” schrik je wel. Het punt is dat die kwakken bij Artis halftam zijn. Ze kennen de voordelen van Artis en zijn kennelijk aan alle menselijk bedrijf eromheen gewend geraakt. Ze scharrelen rond zoals de blauwe reiger bij de viskraam.

Voor de ‘wilde’ kwak moet je het moeras in, de Biesbosch bijvoorbeeld. SOVON meldt: ‘Rode lijst: Ernstig bedreigd’. Dat heeft dan vermoedelijk niet zo veel te maken met de situatie hier te lande want met de zilverreigers gaat het namelijk wel goed. Met de koereiger ook. Maar zilverreigers blijven in de winter in Europa; ten gevolge van de klimaatverandering verlaten ze zelfs veel vaker hier het land niet. Vergelijken met de purperreiger dan? Die trekken in het najaar net als de kwak wel over de Sahara naar de Sahel. Daar schijnt de laatste jaren erg weinig neerslag te zijn gevallen. Maar gek genoeg gaat het met de purperreiger wèl redelijk goed. En hoe zit ’t met de nog veel zeldzamere ralreiger?

We weten het eigenlijk allemaal niet zo goed. En dat mag best in de krant. Of je moet vinden dat wat je in Artis ziet een goed beeld geeft van het dierenleven op deze planeet.

Kwak bij Artis; er zit een kolonie boven de uilenkooien en in de buurt van de pelikanen