Bron: https://www.pbl.nl/ | foto: Sander Koning

Er ging steeds iets mis met het overnemen van het plaatje hierboven. Maar ja, als het niet kan zoals het moet dan moet het maar zoals het kan, zei mijn moeder altijd al. Het was mij om het totále beeld van de zoektocht te doen maar het logo van het Planbureau voor de Leefomgeving is nu weggevallen.  Was dat niet zo, dan was meteen zichtbaar dat het om een publicatie van de Rijksoverheid ging. En niet een of ander weeïgmakend vogel – of natuurblaadje. Of een geruststellend artikeltje uit de agrarische sector.

Het was wel zo dat die grutto ogenblikkelijk mijn aandacht trok. Kijk toch eens naar de bruinschakeringen in zijn verenkleed! De ongelofelijke precisie van zijn snavel! Het onpeilbare in zijn oog.

Natuurlijk volg ik het formatieverloop op de voet. Wat gaan ze doen met de natuur?! Maar het meest nieuwsgierig ben ik toch of de daarvoor nog steeds  verantwoordelijke minister nou eindelijk iets doet voor de grutto. En trouwens ook voor alle andere weidevogels. De natuur is zo groot, als je eens allemaal moest opsommen wat er bij de natuur hoort.

De minister heeft nog ongeveer een week voor de Europese Commissie haar gaat bevragen wat ze feitelijk gedaan heeft. In een week kun je nog best veel doen, hoor! Nu las ik een uitgebreid overzicht van haar ministerieel functioneren dat een kwaliteitskrant dit weekend publiceerde. Missionair of demissionair maakte niet uit, gedáán had ze niks, vond de krant. Nou ja, “Schrappen, vertragen, blokkeren”, dat typeerde het wel zo’n beetje volgens die journalisten die erg hun best op het stuk hadden gedaan. Maar de BBB-partijBazin vond dat dan weer niet aardig: ‘Karaktermoord!’ X-te ze. Als je te beroerd bent om te argumenteren X je tegenwoordig. Zoveel snap ik dan nog wel van de media. Maar misschien verwart zij ook wel de rol die iemand heeft met de persoon die die rol speelt. Dat gebeurt wel eens vaker in deze dagen.

Al met al heb ik er toch niet zoveel vertrouwen in: in het Aanvalsplan Grutto niet en in de dadendrang van de minister eigenlijk ook niet. En dan moet ik ook dat rapport nog lezen! Ik had gedacht dat alles al in het rapport van de Commissie Remkes stond. Dat was tenminste heldere taal. ‘Wat wel kan’, heette het. Zie zo, en nou ophouden te ouwehoeren! Weten die lui van D66 dat?

Of ik vandaag nog aan dat rapport van het PBL toe kom, is nog onzeker. Het fietsslot van mijn vrouw moet ook nog gerepareerd en over het stikstofslot heb ik niks te zeggen. In een artikel in De Correspondent van vandaag zei één van de schrijvers van de verkenning:  ‘Als je dit serieus, in zijn integraliteit, wil aanpakken, moet je nadenken over wat je wil met die landbouw in Nederland. Zowel voor de natuur, als voor de agrarische sector.’

Kijk, van het woordje integraliteit word ik al zenuwachtig. Dat vind ik een echt jeukwoord. Al begrijp ik deksels goed wat ermee bedoeld wordt. De natuur is groot, zoveel is duidelijk. Het gaat erom wat we er mee willen. ‘We’, dat zijn wij dan met z’n allen. Maar sommige gelijkhebbers denken daar anders over.