Foto: Hollandse Hoogte / AFP
Wat deze boer over zijn land spuit? Geen flauw idee. Weet-ie het zelf? Ook geen idee maar hij zal wel weten wat het effect is. En daar is het ‘m natuurlijk om te doen: een onkruidvrij land. De boer die iets doet zonder dat-ie weet wat het hem gaat opleveren moet vermoedelijk nog geboren worden. Laat ik hier duidelijk over zijn: dat is zijn goed recht.
Afgelopen week kwam in het nieuws dat een wetenschappelijk artikel over het middel glyfosaat wordt ingetrokken. Het getouwtrek of de getrokken conclusies in die studie wel deugen heeft 25 jaar geduurd. Maar het staat nu vast: met die studie is iets grondig mis. Terwijl juist die studie steeds werd aangehaald om te bewijzen dat er met het middel niks mis was.
Over de conclusies ga ik niks zeggen. Ik ben geen toxicoloog. Chemicus, oncoloog noch neuroloog. Ik ben ook geen landbouwexpert. Maar ik ben ook geen boerenkinkel die je van alles wijs kunt maken. Als onkruidverdelgers opeens gewasbeschermers moeten heten word ik zenuwachtig. Is hier misschien een Speciale Agriculturele Operatie gaande?
Ik probeerde mijn onbenul in kennis om te zetten. In een vaktijdschrift voor melkveehouders kwam ik de volgende poll tegen: Stem op de stelling:Ik ga mijn met glyfosaat behandelde percelen tijdig onderploegen. Dit geeft te denken. De boer die iets doet zonder dat-ie weet enzovoorts. Een foto begeleidde het zelfonderzoek:
In deze fase van mijn betoog onderstreep ik graag dat ’s boers bedoeling van dat omploegen van ‘s zijns behandelde perceel uitsluitend was om mogelijke vragen over de gele aanschijn ’s zijns gewas vóór te zijn. Voorzover ik kan nagaan geen enkele ander. En, de boer die iets doet zonder dat, enzovoorts.
Wat mij opvalt aan het rechter perceel is dat alle leven weg is. Iedere boerenlul ziet dat. Als de boer ál zijn landerijen zo had behandeld had hij niks meer te doen. Zelfs geen vogeltjes kijken want welke vogel haalt het in z’n vogelkop voedsel op een dooie akker te zoeken? Zelfs als je geen bioloog bent, of ecoloog, ornitholoog dan wel expert in de biodiversiteit, maar een doodgewone wandelaar, of fietser, of iemand die gewoon van de natuur houdt, kun je dit zien.
Ik had ’t over het recht van de boer. In de rechtsgeleerdheid ben ik ook al niet geschoold maar van rechtsopvatting heb ik toch wel iets meegekregen. In de jaren ’60 werden verhitte discussies gevoerd over het al dan niet toestaan van het gebruik van het middel DDT. In Silent Spring (1962) citeert de biologe Rachel Carson tal van studies die de toxicologische werking van het insecticide hadden onderzocht. Dat was niet best. Ik vat het maar even samen: als boeren door bleven spuiten, zou er in het voorjaar geen vogeltje meer zingen. Gevolg: DDT mag niet meer worden gebruikt.
Ik beweer niet dat die producenten van glyfosaat geen rechten hebben. Ook niet dat glyfosaat hetzelfde is als DDT. Wel dat sommige belanghebbenden steeds maar opnieuw proberen bewijslast onder te ploegen. Dit is beeldspraak voor: manipuleren van wetenschappelijke onderzoeksgegevens, kwijtmaken van bewijslast, verdacht maken van andersdenkenden, immense druk op de politiek vanuit de zéér kapitaalkrachtige agro-industriële lobby. Die hele landbouwmachinerie heb ik dus eerder in werking gezien.
En nu wil ik het hebben over de rechten van de wurmen. Die van de insecten. En die van de vogels. En over ieders recht om die vogels in het voorjaar weer te horen. Niet alleen in het voorjaar trouwens.
Zinrijk 
Plaats een reactie