De Friese paarden die gisteren de glazen koets voorttrokken hadden namen. Natuurlijk hebben paarden namen. Die van het Fries Paarden-Stamboek worden zeker tot in de zoveelste graad gedocumenteerd, al hebben we geen idee hoe ze elkaar noemen. Maar de mensen die met hen werken noemen ze:  Zelman, Welmer, Coen, Arnoud, Cillian, Valke, Ziert en Xerox. Als een verslaggever dat niet had opgeduikeld uit de website van de Rijksoverheid had ik het niet geweten. Terwijl ik toch heel graag paarden mag zien. Kennelijk wist die verslaggever ook niet waar hij het verder eens over zou kunnen hebben. En hij kon toen ook nog niet weten dat dit de allerenigste keer was op de druilerigste Prinsjesdag ooit dat er iets over de levende natuur gezegd werd. Ik veerde op bij de naam ‘Xerox’. Mij leek dat al een veeg teken.

In de hele troonrede komt het woord ‘natuur’ één keer voor. Het woord ‘klimaat’ twee keer. Dan smokkel ik een beetje want ‘investeringsklimaat’ heeft allicht niks met de natuur te maken. ‘Stikstof’ ook niet direct, al is een teveel daarvan wel de oorzaak dat het met de natuur in dit land zo erbarmelijk gesteld is. Wat wordt daar dan over gemeld? De troonrede roeptoetert ferme taal: “Heel belangrijk is uiteraard dat Nederland van het stikstofslot af gaat, zodat de vergunningverlening weer op gang kan komen”. Daar kijk ik van op. Vraagje: hoe dan? Uit de mond van de koning, zonder met de ogen te knipperen: “Dit voorjaar is een aanzet gegeven met het Startpakket Nederland van het Slot. Het kabinet gaat door met de uitwerking.”

In de namiddag werd de eerstverantwoordelijke onder zijn ministers hierover door een journalist ondervraagd. Zij deed mij nog het meest denken aan een leerling die de deadlines keer op keer heeft overschreden en ook niet helemaal door heeft wat er van een profielwerkstuk wordt gevraagd. ‘We zijn echt al heel lang bezig, hoor meneer! En we hebben al héél veel woorden, kierewiet worden we ervan, het zijn ook zulke moeilijke teksten en we willen alles wel goed doen, hè? Het kopieerapparaat doet ook telkens zo raar. Maar Mona heeft al heel mooie plaatjes voor erbij dus het wordt straks vast een heel mooi werkstuk, dat beloven wij met de hand op mijn blauwe ogen!”

Deze minister heeft ook een naam, een Friese zelfs, maar de natuur draait helemaal niet om de kwestie van dit soort gedocumenteerdheid. Wel een andere: je moet er van op aan kunnen dat de minister de gezaghebbende rapporten over de staat van de natuur en het klimaat heeft gelezen. En kritisch verwerkt. Hadden haar collega-ministers nou echt niet in de gaten dat zij de kluit zat te belazeren? En dat het kopieerapparaat helemaal niet raar deed? Maar dat zij steeds dezelfde malle teksten door dat ding joeg? Mooie plaatjes maken er het broddelwerk niet beter op.

Ter hoogte van ’s konings toespraak dat in deze wereld mensen vaker tegenover elkaar staan, meende ik even dat dit kabinet hand in eigen boezem stak:  “Debat en verschil van inzicht horen bij een levende democratie. Maar wat er ook bij hoort, is de bereidheid elkaar over die verschillen heen op een volwassen manier de hand te reiken.” Inderdaad, de Haagse politieke stolp deed de afgelopen tijd wel erg aan een zuurstofarm lokaal vol pubers denken.

In aanloop naar de verkiezingen in oktober hoor je de laatste tijd politici opvallend vaak het woord ‘verantwoordelijkheid’ in de mond nemen. Ze bedoelen dan vooral dat andere partijen die niet nemen (‘maar wij wel’). Zouden ze dan toch Kierkegaard gelezen hebben? De koning moest namelijk de uitspraak voorlezen ‘dat het leven alleen achterwaarts kan worden begrepen maar voorwaarts moet worden geleefd.’ Dat inzicht is gejat van de Deense filosoof. Dat van dat verantwoordelijk zijn voor de keuzes die je moet maken ook. Het klonk en klinkt nu als een vieze stoplap die het bloeden niet zal stelpen.

Er zijn door de club van Hoop, Lef en Trots allerlei geschenken beloofd: koeien in de wei, 130 op de Afsluitdijk, een gehaktbal op de etenstafel. En ook nog een monatoetje. Ik weet heus wel dat je een gegeven paard niet in de bek mag kijken. Maar dat kun je maar beter wel doen.