Het Schip van Staat dobbert wat onbeholpen rond in de Haagse Hofvijver. De navigator hield het voor gezien toen hij erachter kwam dat er de hele reis alleen maar rondjes rechtsom om het eiland werden gevaren. Nu ja, een vijver is geen wereldzee, wat moet je anders?. Er kletterden ook nog wat bemanningsleden uit de ra’s. Het scheepje ligt wrak en ’t lijkt gedaan met het avontuur. De gezagvoerder zoekt cadetten maar het is maar helemaal de vraag of het zeegat zal worden gevonden.

Het is verbazingwekkend hoe dwingend een metafoor kan uitpakken.Dit had ik niet voorzien toen ik woensdag te mijmeren begon over een piratenschip. Op de zandgronden nota bene, waar je de mensen moet uitleggen waar een roeispaan toe dient.

Sail 2025 loopt vandaag ten einde. Dat van die straaljagers hebben we uit de krant moeten vernemen. Het kabaal moet oorverdovend zijn geweest. Het publiek vreesde gewapende overname van dit land door een buitenlandse mogendheid maar het was louter ter opluistering van het feest. En, verzekerde de ketelbink van dienst, het waren ‘onze jongens en meisjes’ die daar vlogen. Jongens en meisjes van Jan de Wit, vast wel.

Af en toe horen we hier op ons balkon een scheepstoeter. Dat geluid draagt ver, helemaal van over het IJ tot deze stille parkrand. Ik weet niet waarom ze zo toeten. Ships that pass in the night.

We zijn echt wel even wezen kijken. Voor een etentje waren we uitgenodigd op het Java-eiland, recht tegenover het Oostveer. Daar was het een drukte van belang met al die bootjes. Daarop waren veel dronken mensen, die rare liedjes zongen. Achter, bij de Brantasgracht lag de BAP Union aangemeerd. Dan ben je maar klein als je langs de masten omhoog kijkt. En glimmen dat alles deed! Ik wilde wel even naar de voorsteven lopen om het veelgeroemde  boegbeeld met eigen ogen te zien maar door het gedrang was er geen doorkomen aan. De Peruaanse ziel was even onbereikbaar. Maar dat was Tupac Yupanqui, die goddelijke Incakeizer, ook al.

Vanmiddag gaan we langs het Noordzeekanaal fietsen, om op een rustig plekje aan de dijk te zien hoe die schepen de stad weer verlaten en het zeegat achter de sluizen van IJmuiden zoeken. Zij wel.