Beeld: Caroline Lichthart

N I E T S C A D E A U

Niets cadeau gekregen, alles te leen.

Tot over mijn oren in de schulden

zal ik met mezelf

voor mezelf moeten betalen,

mijn leven voor mijn leven geven.

Het is nu eenmaal zo geregeld

dat het hart terug moet

en de lever terug moet

en elke vinger afzonderlijk.

Te laat om het contract te verbreken.

De schulden moeten worden geïnd,

het vel over de oren gehaald.

Op de wereld loop ik rond

in de menigte van andere schuldenaren.

Sommigen zijn verplicht

hun vleugels af te betalen.

Anderen moeten of ze willen of niet

hun blaadjes afrekenen.

Aan de debetzijde

staat elk weefsel in ons.

Geen wimpertje, geen steeltje

mogen we voorgoed behouden.

De lijst is uitputtend

en het ziet er naar uit

dat we niet zullen overhouden.

Ik kan me niet herinneren

waar, wanneer en waarom

ik zo’n rekening heb laten openen.

Het protest daartegen

noemen we de ziel.

En dat is het enige

wat niet op de lijst staat.

Wisława Szymborska, Einde en begin, 1993