Dinsdag 1 juli 2025: Niks gedaan.

(Nou jok ik wel een beetje. Omdat ik melk en brood moest kopen kon ik er achter komen dat de supermarkt verreweg de koelste plaats in de wijdste omtrek is. Althans, in Amsterdam-Noord. Dat herinnerde mij er wel aan dat zolang ik mijn plaats als consument maar weet alles in orde is.

Maar verder probeerde ik toch als brave burger de adviezen van onze overheid stipt op te volgen: geen fysieke inspanning, veel drinken en omzien naar de ander. Zo moeilijk kon dat niet zijn. Ai, ik zag om naar de ander maar zag er geen. Dit kwam doordat ik alleen thuis was, vermoed ik nu.

Lezen mocht wel, dacht ik. Het werd Roxanne van Iperen, Eigen planeet eerst; waarom onze democratie geen antwoord heeft op het grootste vraagstuk van deze tijd (2025). Lekker dun, al snapte ik veel niet. Het gaat over cavia’s of zo en dat vind ik geen leuke beesten. En dan nog, een man alleen maakt rare sprongen. ‘Democratie’, daar had ik wel eens van gehoord. Dat spelen ze in de Tweede Kamer, zoveel weet ik daar dan ook nog wel van. Ik de radio aanzetten om te vernemen wat de huidige stand van de democratie was. Daar werd ik onrustig van. Het leek wel een cavia-race en bij cavia’s voel ik mij nooit op mijn gemak.

Om mijn groeiende nervositeit onder controle te houden ging ik maar een beetje scrollen op m’n mobieltje. Dat moest ook wel mogen van de staat. Kom ik een artikeltje tegen van een of andere psycholoog die waarschuwt voor de risico’s van het niks doen. Verveling, enzo. Maar, zo beweert deze hoogleraar cognitieve psychologie van de universiteit van Utrecht, echt geen koue-grond-psycholoog dus, iedere crisis biedt ook kansen. Daar keek ik van op. De wetenschap biedt toch telkens weer verrassende inzichten. De professor legt uit: je kunt jezelf tegenkomen! Nou, daar was ik wel benieuwd naar, ik zou graag eens met mezelf kennismaken! Hoe is het ermee? Met mij is het goed.

Ik m’n hand alvast uitsteken. De hele kamer ging ik door, het hele appartement. Waar ben je?! Maar die werd niet aangepakt. Er was helemaal niemand. Ik greep in klamme lucht, als je tenminste in klamme lucht kunt grijpen. Het voelde aan als een dweil en nu de boel gaan schoonmaken zou tegen de adviezen van de overheid in gaan. Daar begon ik dus niet aan.

Dus eigenlijk heb ik niks gedaan, gisteren.)