[Eowyn komt aan land | foto Toby Melville / Reuters]

“Hoe ook het lot met kwelling u mag slaan, 

wees stil, gij maakt het erger, laat begaan; 

wie duwt de golven van de zee terug? 

het pogen zelf doet weer een golf ontstaan.”

(J. H. Leopold (1865-1925), Soefisch / Oostersch II, in Verzen, 1926)

• Tsss, heel Ierland is zowat weggewaaid en jij komt met een zalvend versje aantetteren!
• Duw jij die golven dan eens terug?
• Die Ieren zullen blij zijn met zo’n waterig versje: miljoenen mensen zonder stroom en P a t s ! meteen gaat de lamp aan!
• Het is maar een gedichtje.
• In Los Angeles hebben ze alle goden gebeden voor zo’n waterhoos.
• Het is maar een gedachte.
• De wind stond zeker toevallig net verkeerd. Of schikte het The Almighty even niet?
• Volgens mij gaat het niet over voorzienigheid. Al viel het te voorzien.
• Nee, die stomme Ieren hebben het zeker over zichzelf afgeroepen: ‘Eowyn’, hoe verzinnen ze het!
• Ieren koesteren de letteren.
• Achterlijke mythen!
• Words words words . . .
• Woorden woorden woorden! Wie dweilt de boel op?
• Wind wind wind . . .
• Heeft dat homosuele orakel van jou daarover ook een stinkende scheet gelaten?
• Hmmm, gelatenheid . . .  De natuur gaat inderdaad d’r eigen gang.
• Hé hallo! Die storm komt toch ergens vandaan?
• Uit het westen, meen ik.
• Die Amerikaanse windbuilen weer, we hebben een schuldige!
• Maar voor hen is dat het oosten.
• Anyway, we’ll sue them!
• Schrikt die golf daarvan?
• May they pay their debts!
• Wat lul je nou opeens Engels?
• Mark my words, die branden zijn maar een voorproefje.
• Vier regeltjes en jij staat in de fik!
• Armageddon!
• Vergeet je paraplu niet

Enz.